100 zł, Ludwik Zamenhof, 1979

Obniżka! legend Powiększ

PAR_285

PAR_285694

Cena:63,20 zł

-15,80 zł

79,00 zł


Podstawowe parametry:
Metal: Ag 625 (srebro)
Nakład: 30.000 szt.
Opakowanie: oryginalny kapsel NBP
Rok emisji: 1979
Średnica monety: 32 mm
Stan zachowania: 1-
Waga monety: 16,5 g

Opis produktu

Awers monety: Wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Ludowej, po bokach orła oznaczenie roku emisji: 19-79, pod orłem napis: ZŁ 100 ZŁ. Znak mennicy pod łapą orła. W otoku napis: POLSKA/RZECZPOSPOLITA/LUDOWA. 

Rewers monety: Stylizowany wizerunek lewego profilu Ludwika Zamenhofa. W otoku napis: LUDWIK/ZAMENHOF/1859/1917. . 

Projektant monety: Stanisława Wątróbska 

Ludwik Zamenhof urodził się 15 grudnia 1859 roku w Białymstoku, w rodzinie żydowskiej. Miał dziesięcioro rodzeństwa. W jego rodzinnym domu mówiono w jidysz, zaś drugim językiem był rosyjski, lub polski. Dzieciństwo spędził w wielokulturowym środowisku rodzinnego miasta, gdzie obok siebie mieszkali Żydzi, Rosjanie, Niemcy i Polacy. W wieku 10 lat napisał dramat „Wieża Babel, czyli tragedia białostocka w pięciu aktach”. Młody Zamenhof postrzegał bowiem barierę językową jako główną przyczynę nieporozumień i sporów. Rozwiązaniem miał być według niego jeden wspólny język. 

W 1879 roku rozpoczął studia medyczne w Moskwie, które wkrótce musiał porzucić; po zamachu na cara Aleksandra II w 1881 roku z powodu narastającego antysemityzmu wrócił do Warszawy, gdzie kontynuował studia, które ukończył w 1885 roku. Przez kolejny rok spędzony w Wiedniu zdobył specjalizację w okulistyce. 

Pierwszą, prostą wersję swojego uniwersalnego języka - „Lingwe Uniwersala”, stworzył Zamenhof jeszcze w gimnazjum. Przez następnych kilka lat stworzył trzy kolejne wersje. Nauczony wcześniejszymi błędami oraz opierając się na gruntownej znajomości wielu języków narodowych, w roku 1885 ukończył projekt języka międzynarodowego znany w dzisiejszej formie. 

Po ukończeniu studiów pracował jako okulista w Warszawie, jednakże języki pozostały jego pasją. W 1887 roku, po dwóch latach starań, udało mu się znaleźć wydawcę swojej książki pt. „Język międzynarodowy. Przedmowa i podręcznik kompletny”, którą podpisał jako „Doktoro Esperanto”, a więc „mający nadzieję doktor”. Z tego właśnie wzięła się nazwa języka. 

Po ukazaniu się książki z całego świata zaczęły napływać sygnały chwalące prostotę i użyteczność języka, powstawały też kluby esperanckie. Projekt esperanto zaczął zdobywać zwolenników także wśród lingwistów. W 1905 roku w Boulogne-Sur-Mar we Francji odbył się pierwszy Światowy Kongres Esperanto. Zamenhofa odznaczono w Paryżu Orderem Legii Honorowej. 

Oprócz bariery językowej Zamenhofa martwiły także różnice wynikające na tle religii. W 1901 roku pod pseudonimem „Homo sum” (Człowiekiem jestem) ukazała się książka pt. „Hileizm jako rozwiązanie kwestii żydowskiej”. Hilelizm zakładał zbliżenie Żydów do wyznawców innych religii. Idea ta zakładała, że Żydzi, poza wyznawaniem judaizmu, powinni również służyć państwu, w którym mieszkają. Z kolei religia i język powinny być sprawami prywatnymi. Hilelizm został jednak źle przyjęty, nie tylko przez Żydów, ale także esperantystów, którzy uznali tę ideę za prywatną sprawę autora. W 1906 roku Zamenhof zmienił swoja koncepcję dotyczącą religii, w wyniku czego powstała idea homaranizmu. Homaranizm zakładał kompletne zjednoczenie wszystkich narodów, istnienie wspólnego języka i religii. Idea ta skierowana była głównie do esperantystów, jednak, podobnie jak w przypadku hilelizmu, Zamenhof nie zdobyła ona ani uznania, ani poparcia na świecie. 

Marzeniem Zamenhofa było zjednoczenie ludzkości poprzez język i religię. Mimo iż idea homoranizmu nie zdobyła aprobaty, to sama idea przetrwała. Autor zrzekł się wszelkich należnych mu praw, oddając esperanto na użytek ludzkości. W 1913 roku wysunięto kandydaturę Zamenhofa do Nagrody Nobla. 

Na całym świecie istnieją setki obiektów (ulice, place itp.) nazwanych imieniem Zamenhofa i esperanto – w tym dwie planetoidy pomiędzy Jowiszem a Marsem. Piętnasty dzień grudnia obchodzony jest jako Dzień Zamenhofa. 

Ludwik Zamenhof zmarł 14 kwietnia 1917 roku. Pochowano go 16 kwietnia na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie. Uroczystą mowę pożegnalną wygłosił rabin Samuel Poznański.

Opinie

Bądź pierwszym który napisze opinię!

Napisz opinię

100 zł, Ludwik Zamenhof, 1979

100 zł, Ludwik Zamenhof, 1979

Podobne produkty z tej kategorii

Kontakt

Telefon
+48 22 769 77 27
(dni robocze 9.00-17.00)
Telefon
+48 505 420 060
(pn-sb 9.00-19.00)
skup monet warszawa, skup banknotów

Szukaj

Kategorie

Przewoźnicy

darmowa wysyłka

Portfele skórzane

artykuły szkolne