100 zł, Henryk Sienkiewicz, 1977 r.

Obniżka! legend Powiększ

PAR_277

PAR_2771151

Cena:79,00 zł

-10,00 zł

89,00 zł

Dodaj do listy życzeń


Podstawowe parametry:
Metal: Ag 625
Nakład: 20 000 szt.
Opakowanie: Oryginalny kapsel NBP
Rok emisji: 1977
Średnica monety: 32 mm
Stan zachowania: 1-/2+
Waga monety: 16,5 g

Opis produktu

Awers monety: Wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Ludowej, po bokach orła oznaczenie roku emisji 19-77 pod orłem napis: ZŁ 100 ZŁ. Znak mennicy pod łapą orła. W otoku napis: POLSKA/RZECZPOSPOLITA/LUDOWA. 
Rewers monety: Wizerunek popiersia Henryka Sienkiewicza. W otoku napis: Henryk Sienkiewicz 1846-1916. 

Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz herbu Oszyk, pseudonim Litwos urodził się 5 maja 1846 roku w Woli Okrzejskiej w zubożałej rodzinie szlacheckiej. W 1858 roku Sienkiewicz rozpoczął naukę w gimnazjum w Warszawie. W 1864 roku, będąc jeszcze w szkole zdobył pierwszą nagrodę za wypracowanie „Mowa Żółkiewskiego do wojska pod Cecorą”. Z powodu kłopotów materialnych rodziny, w wieku 19 lat Sienkiewicz rozpoczął pracę guwernera u rodziny Weyherów w Płońsku. W 1866 roku Sienkiewicz zdał maturę, po czym udał się na wydział lekarki do Szkoły Głównej w Warszawie. Pierwszą próbę literacką podjął w 1867 roku, gdy napisał wierszowany utwór „Sielanka młodości”, odrzucony przez Tygodnik Ilustrowany. Wkrótce zrezygnował z medycyny, by przenieść się na prawo. Ostatecznie przeniósł się na wydział Filologiczno-Historyczny. Najprawdopodobniej wtedy napisał swoją pierwszą nieopublikowaną powieść pt. „Ofiara” i pracował nad pierwszą opublikowaną powieścią „Na marne”. W 1869 roku Sienkiewicz zadebiutował jako dziennikarz w „Przeglądzie Tygodniowym” i w „Tygodniku Ilustrowanym” publikując, w pierwszym, recenzję sztuki, a w drugim rozprawkę o Mikołaju Sępie Sarzyńskim. W 1873 roku Sienkiewicz objął felieton „Bez tytułu” w „Gazecie polskiej”, a dwa lata później cykl „Chwila obecna”. Od 1874 roku prowadził dział literacki w „Niwie”. 

W lutym 1876 roku Sienkiewicz, wraz z Heleną Modrzejewską i grupa znajomych wyjechał do USA, gdzie na dłużej zatrzymał się w Kalifornii. Będąc w USA pisał on „Listy z podróży do Ameryki”, publikowane w „Gazecie Polskiej”, które przyniosły mu spora popularność w kraju, oraz „Szkice węglem”. Zainspirowany pobytem w USA napisał jeszcze „Komedię z pomyłek”, „Latarnika” i inne. Do Europy wrócił w 1878 roku – zatrzymał się wówczas w Londynie, po czym udał się na rok do Paryża. We Francji Sienkiewicz odkrył nowy prąd w literaturze – naturalizm, pod wpływem którego napisał nowelę „Janko Muzykant”. 

W 1879 roku, wracając z odczytu we Lwowie, Sienkiewicz spotkał w Szczawnicy swoją przyszłą żonę Marię Szetkiewiczównę, którą poślubił dwa lata później. Ich małżeństwo nie trwało długo, ponieważ Maria zmarła na gruźlicę w 1855 roku. W 1880 roku Sienkiewicz rozpoczął prace nad powieścią historyczną pt. „Ogniem i mieczem”. Powieść, mająca początkowo nosić tytuł „Wilcze gniazdo”, ukazała się w odcinkach, (pomiędzy majem 1883 a marcem 1884 roku), jednocześnie na łamach „Słowa” i „Czasu”. „Ogniem i mieczem”, tak jak pozostałe części Trylogii przyniosły Sienkiewiczowi wielką popularność. Pisarz nie zamierzał jednak spoczywać na laurach. W kolejnych latach pracował intensywnie nad kilkoma powieściami: „Potopem” (drukowanym w „Słowie” od grudnia 1884 do września 1886 roku) i „Panem Wołodyjowskim”, ostatnią częścią Trylogii, która ukazała się po jego powrocie z Konstantynopola na łamach „Słowa” (1887-1888). Dzięki Trylogii Sienkiewicz stał się najpopularniejszym polskim pisarzem. Po ukończeniu Trylogii pisarz opublikował w 1888 roku nowelę „Ta trzecia”, po czym udał się w podróż po Hiszpanii. W 1891 roku wyruszył do Afryki. W 1892 roku rozpoczął pracę nad „Krzyżakami”, a rok później przystąpił do pisania „Quo Vadis”. W 1893 roku poślubił on Marię Romanowską. Wkrótce jednak żona go opuściła, a Sienkiewicz uzyskał od papieża potwierdzenie nieważności małżeństwa. 

Pierwsze rozdziały „Quo Vadis” powstały w 1894 roku i w marcu 1895 roku ukazały się na łamach „Gazety Polskiej”, „Czasu” i „Dziennika Poznańskiego”. Po niedługim czasie ukazało się wydanie książkowe, które zdobyło wielka popularność w całej Europie – do dziś „Quo Vadis” przetłumaczono na wiele języków, wielokrotnie wystawiano je na deskach teatrów, a w 1913 roku powieść doczekała pierwszej (z wielu) ekranizacji. W 1900 roku pisarz, po czterech latach pracy, ukończył „Krzyżaków”. 

W tym samym roku otrzymał on tytuł doctor honoris causa od Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1905 roku otrzymał nagrodę Nobla za całokształt twórczości. W przemówieniu wygłoszonym z tej okazji pisarz mówił, że zaszczyt ten jest szczególnie cenny dla syna Polski. „Głoszono ją umarłą, a oto jeden z tysięcznych dowodów, że żyje”. Dodał też Głoszono ją podbitą, a oto nowy dowód, że umie zwyciężać. W 1910 roku w „Kurierze Warszawskim ukazała się jego powieść dla młodzieży „W pustyni i w puszczy”. 

Po wybuchu wojny pisarz udał się do Szwajcarii, gdzie, wraz z Ignacym Paderewskim, został współzałożycielem Szwajcarskiego Komitetu Generalnego Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. Sienkiewicz zmarł w 15 listopada 1916 roku w Vevey. Tam też spoczęło jego ciało. 

W 1924 roku jego prochy sprowadzono do wolnej już Polski. Dwudziestego siódmego października odbyła się uroczystość z tej okazji. Trumnę złożono w sarkofagu w podziemiach warszawskiej katedry św. Jana. Sienkiewicz spoczął obok prezydenta Gabriela Narutowicza.

Opinie

Bądź pierwszym który napisze opinię!

Napisz opinię

100 zł, Henryk Sienkiewicz, 1977 r.

100 zł, Henryk Sienkiewicz, 1977 r.

Podobne produkty z tej kategorii

Kontakt

Telefon
+48 22 769 77 27
(dni robocze 9.00-17.00)
Telefon
+48 505 420 060
(pn-sb 9.00-19.00)
skup monet warszawa, skup banknotów

Szukaj

Kategorie

Przewoźnicy

darmowa wysyłka

Portfele skórzane

artykuły szkolne